Bonawentura Graszyński
Biografia
Bonawentura Graszyński urodził się 10 lipca 1859 roku w Murowanej Goślinie, w rodzinie Romana i Anny z domu Toczkowskiej. Swoją edukację rozpoczął w gimnazjum w Lesznie, które ukończył w 1879 roku. Następnie studiował filologię klasyczną i sanskryt na uniwersytecie w Gryfii, gdzie w 1887 roku zdał egzamin nauczycielski. Po praktyce w gimnazjum w Hildesheim, przez 16 lat pracował jako nauczyciel prywatny na ziemi poznańskiej, m.in. w majątku Twardowskich w Kobylnikach.
W latach 1903-1905 Graszyński przeniósł się do Galicji, gdzie uczył w gimnazjach w Stryju i Kołomyi. Od 1908 roku pracował we Lwowie, w IV Gimnazjum oraz jako lektor języka greckiego w Prywatnym Gimnazjum Zofii Strzałkowskiej. Podczas egzaminu rządowego z filologii klasycznej przedłożył własne tragedie greckie, które ministerstwo uznało za równorzędne z pracami naukowymi.
Po odzyskaniu niepodległości w 1919 roku Graszyński osiadł w Poznaniu, gdzie nauczał w Gimnazjum im. K. Marcinkowskiego i został lektorem języka greckiego na Uniwersytecie Poznańskim. W uznaniu jego wiedzy uczelnia przyznała mu doktorat honoris causa, jednak z powodu nagłej śmierci 9 lutego 1922 roku nie zdążył odebrać dyplomu.
Graszyński był autorem wielu utworów dramatycznych w języku starogreckim, poświęconych m.in. postaciom wczesnego Bizancjum. Napisał trylogię „Hagia Sofia”, „Hestias”, „Anastaris”, komedię „Athenais” oraz tragedię „Amalasountha”. Z okazji powstania Uniwersytetu Poznańskiego stworzył również poemat w języku starogreckim. Za swoją twórczość otrzymał w 1908 roku złoty krzyż kawalerski Orderu Zbawiciela od rządu Grecji.